Keihard gejat van het Lotus forum, maar ik moest er zo vreselijk om lachen dat verspreiden onder een breder publiek me uitermate wenselijk leek.
HAYNES GUIDE TO TOOLS OF THE TRADEHAMMER: Originally employed as a weapon of war, the hammer is nowadays used as a kind of divining rod to locate expensive parts not far from the object we are trying to hit. ELECTRIC HAND DRILL: Normally used for spinning steel Pop rivets in their holes until you die of old age, but it also works great for drilling mounting holes just above the brake line that goes to the rear wheel. PLIERS: Used to round off bolt heads. HACKSAW: One of a family of cutting tools built on the Ouija board principle. It transforms human energy into a crooked, unpredictable motion, and the more you attempt to influence its course, the more dismal your future becomes. MOLE-GRIPS/ADJUSTABLE spanner: Used to round off bolt heads. If nothing else is available, they can also be used to transfer intense welding heat to the palm of your hand.
Klik hier en lees meer...
Garages zijn van die fijne instanties waarvan je eigenlijk nooit in de gaten hebt of je belazerd wordt of niet. In elk geval doen ze altijd hun uiterste best om je te overtuigen van het feit dat zelf klussen aan je auto levensgevaarlijk, niet toegestaan of eigenlijk niet te doen is. De meeste mensen, en ik hoor daar eigenlijk ook bij, brengen hun auto naar de garage en geven de monteurs de vrije hand. Ik begin er achter te komen dat dit een dure hobby kan zijn.
Omdat ik het nu eenmaal leuk vind om mijn handen uit de mouwen te steken en met gereedschap te goochelen, ben ik eens aan de slag gegaan met zo'n typische klus waarvan de garage zegt dat je het nóóit zelf moet doen: het vervangen van remschijven en blokken op de achterwielen van mijn Seat Leon I.
Het heeft een paar weken geduurd voor ik het perfect had, maar nu ben ik echt helemaal tevreden. Omdat de standaard uitlaat van de 111S maar een heel klein tikkie blijer is dan een gewone standaard uitlaat (door een slimme klep in de rechterpijp, die opengaat bij 4000 toeren) kwam langzaam maar zeker het plan op om er iets onder te schroeven dat niet alleen veel blijer, maar vooral ook lichter zou zijn én natuurlijk het vermogen van de auto een klein beetje de goede kant op zou kunnen helpen.
Na het beluisteren van een aantal opties (van luid tot heel luid) kwam ik met stom toeval (ach, je moet geluk altijd een handje helpen...) bij Van der Kooi in Lochem op het spoor van een tweedehands CLF/Magnex Lotus Supersport uitlaat. Kijk, now we're talkin'... Voor een vriendelijk bedrag wisselde dit stuk rvs pijpwerk van eigenaar. Ik heb het eerst voorzien van een paar ronde eindstukken omdat ik nu eenmaal een 111S heb en vervolgens kon het kluswerk beginnen. Elke Lotus eigenaar zal je waarschuwen voor vastgerotte bouten en moeren, voor het niet passen van onderdelen, voor het feit dat je gerammel en geratel na je kluswerk nooit meer weg krijgt, dus ik had er zin in!
Nadat ik gezorgd had dat ik weer door mijn voorruit naar buiten kon kijken, ontdekte ik dat daar in het donker eigenlijk tamelijk weinig te zien was. Overdag: prima, maar 's avonds werd het wat magertjes allemaal. Donker, zegmaar...
Oorzaak ligt natuurlijk in het tweetal kaarsvlammetjes dat bedoeld is als koplampen. Kortom: het volgende klusje diende zich aan. Een stevige aanbieding van xenon lampjes via het Lotus forum Seloc hielp me over de drempel.
Het eindresultaat zie je hieronder. De nieuwe lamp zit links en de oude rechts.
Aftermarket kitjes voor Xenon geven meestal heel erg blauw licht, maar dat valt in dit geval heel erg mee. De gebruikte lampen hebben een warmte van 4300K en daarmee komen ze behoorlijk dicht in buurt van de OEM lampen die op nieuwe Elises zitten. Maar het grootste verschil is toch wel de lichtopbrengst. Vooral strepen op de weg, markeringen en verkeersborden worden veel beter verlicht. Klik hier en lees meer...
Laten we eerlijk zijn. Niet alles aan een Elise is even goed. Een zwak puntje (en dat is het eufemisme van de dag) betreft de ruitenwisser en vooral de sproeier installatie.
Allereerst zijn de sproeiers bijna niet goed af te stellen. De straaltjes vloeistof landen maar al te vaak op het dak, of op de ruit van de automobilist achter je. En als de vloeistof op je ruit terecht komt, dan is het resultaat ook tamelijk waardeloos. Of eigenlijk heel gevaarlijk. Stel je de volgende situatie voor: je rijdt op de snelweg en je merkt dat langzaam maar zeker je ruit vol komt te zitten met zoutprut. Het beeld naar buiten verandert in een soort vage grijze massa, zegmaar. Je bedenkt dat voor deze situatie ruitensproeiers bedoeld moeten zijn, dus haalt de hendel van de ruitenwissers naar je toe. Er landt wat vloeistof op je ruit. Precies in deze streep ontstaat even helder beeld, maar dan komt de ruitenwisser langs. Deze smeert de vloeistof uit over de ruit, maar zonder daarbij de ruit echt schoon te maken. Er ontstaat nu een smerige drab over het grootste deel van de ruit. En dan vooral op die hoogte waarop je graag wilt kijken. Je duikt dus naar beneden om door het onderste deel van de voorruit naar buiten te turen en blijft (inmiddels redelijk wanhopig) aan de sproeierhendel trekken. Net zo lang tot er een parkeerplaats in beeld komt, waar je met een oude handdoek (basistool in een Elise) of een stuk keukenrolpapier je ruit weer schoon veegt.
Niet echt ideaal dus...
Daarom kocht ik bij Elise Shop (ja, dat bestaat!) een ruitenwisserarm waar heel slim de sproeikopjes in verwerkt zijn.
Ik heb de wereld natuurlijk al sufgetwitterd over het bezoek dat ik met Martin zou brengen aan de Lotus fabriek in Hethel, UK. Strictly business natuurlijk, dus we hebben echt niet voor onze lol de hele dag gereisd. :-D
Fotograferen is strikt verboden, dus ik moet het laten bij een foto die ik van Wikipedia geplukt heb.
Wat ons eigenlijk nog het meest opviel, is dat de Lotus fabriek zo klein is. In een hal zo groot als een goed voetbalveld worden per week 48 Elises, Exiges, Tesla's (!) en 211's en 24 Evora's gemaakt. Mochten we nog denken dat Lotus erg sloppy is op kwaliteit, dan valt dat mee. Overal zitten extra kwaliteitschecks en alleen al het bijhouden van de QA kaarten per auto lijkt me een dagtaak. Voor het eerst ook de Tesla eens goed kunnen bekijken. Ik zag er een paar op de parkeerplaats en dacht in eerste instantie met cabrioversies van de Evora van doen te hebben (foutje, bedankt...) maar het valt me nu pas op hoe veel de tweede generatie Tesla, net als de Evora, van de legendarische maar nooit op de weg gekomen Lotus M250 meegekregen heeft. Het is nu echt een fraaie auto. Helaas was er niets te zien van de 5 nieuwe modellen die op stapel staan, maar je kunt niet alles hebben. Zo konden we bijvoorbeeld wel even een kijkje nemen bij de spectaculaire Evora GT4 en stonden er op het parkeerplaatsje bij Lotus Sport bijvoorbeeld een oude Sport Elise (voorloper van de Exige S1) en een Exige Scura. Kortom: genoeg om van te smullen!
We hebben ook nog even in de nieuwe Elises mogen rijden en het viel me vooral op dat de auto in verhouding tot mijn eigen 111S nog soepeler geworden is en dat er nu geen kraakje of piepje meer te horen is. Het wordt bijna saai...
En op de volgende manier wordt het echt niet simpeler! ;-) Maar het geeft wel een goed kijkje in de keuken bij de scheiding die je vaker ziet tussen F1 teams en de namen die er op staan.
Even de zaken in perspectief zetten. Hoe klein is een Elise precies? Of is het meer: hoe groot is een Rolls eigenlijk? Donders! Ik zie liever een vrachtwagen in mijn achteruitkijkspiegel, geloof ik...
Na al dat getease wordt het tijd voor het echte verslag. In samenwerking met Prodrive organiseert Lotus importeur Van der Kooi elk jaar een basis circuittraining. Niet alleen leuk natuurlijk. Vooral ook erg nuttig om te leren hoe je met een Lotus moet omgaan. De limieten liggen verder weg dan in een normale auto, maar als je de limiet bereikt, dan is het handig om te weten wat het ding doet. ;-)
Omdat echt iedereen die ik vroeg, prioriteit stelde in het houden van vakantie in verre oorden, ging ik maar in mijn eentje. Achteraf maar goed ook. Ik weet inmiddels niet zeker meer of ik het stuur zo maar uit handen zou geven. Van de 17 auto's die er meededen hield er ééntje al snel mee op (Elise), gingen bij twee na een paar ronden allerlei rare lampjes branden (BMW, Porsche) en twee auto's zochten naast het prachtige grijze asfalt de groene verten op... Zeker dat laatste is oppassen natuurlijk. Het politiecircuit van Lelystad is een prachtige plek om iets te leren, maar een racecircuit is het niet. Geen grintbakken of uitloopstroken: als de baan ophoudt, dan zit je er ook echt naast. Ik had me van tevoren voorgenomen vooral ook goed te oefenen op maximaal remmen. Dat heb ik dus gedaan voor een haakste bocht met de enige echte uitloopstrook van het circuit er achter. Goed ook, want het ging wel een keertje mis. Rook & rubbermeur, maar even keren en ik kon weer meedoen. Hoe dan ook: een super ervaring. Volgend jaar doe ik het weer. (En nee, ik ga mijn racelicentie niet halen. Het is leuk, maar kan ook te gek worden...)
Tijdens een rustmomentje heb ik zelf wat foto's gemaakt. Allemaal van dezelfde bocht. Verder heb ik een serie foto's van Mark Nauta gekocht. De foto's zijn verkleind en zitten in twee albums hieronder. Het eerste album betreft bijna alleen maar foto's van mijn rode monster. Van Mark dus. Het tweede album betreft mijn eigen setje. Enjoy!
zie ook: www.marknauta.nl
Geloof me, om een Elise zo diep in de veren te krijgen, moet je aardig doortrappen. Klik en je hebt een fijn wallpaper!
Ik heb de set van marknauta.nl binnen! Dit weekend zal ik van zijn en mijn eigen foto's eens een fijne slideshow maken...